بسپار خودت را به خداوندُ نترس
در راه علی(ع)باش به لبخندُ نترس
از هجمه ی آفاتِ گناهان زده باش
امّا به گناهان توبه ای بندُ نترس
تا دور کنی هرچه گناهی ز وجود
از کفرُ منافق و ستم رندُ نترس
نگاهم کن نگاهم کن که بی تو پست پستم
رسان الله دستت را شفایی بر دو دستم
خداوندا تویی هرجا که بودم یا نبودم
خداوندا تو هستی هر کجا باشم و هستم
نمازم بهر خود خواندم تو را از دل نخواندم
ببخشا نقصِ عبدت را چو توبه می شکستم
آذربایجان کی بهرِ اسرائیل نسلش را دهد؟
وهّابی چرا،یاصهیونیستی را چرا جا می دهد؟
حتماَ فصلِ دیگر باز گردد دفتَری با این حساب
زد الله پنهان تیر غیبش بر نجاست پر شتاب
(حتماً حکمتی داشت که دیدار در خط مرزی با ظالم از کشور آذربایجان این مصیبت را به بار آورد،چون دلیل فنّی یا اتّفاق ساده نبوده،به هر حال کشور اسلامی ایران دنبال درگیری با کشور آذربایجان نبوده امّا زمینه ی درگیری با توطئه ی دارای اسناد در حال شکل گیری از کشور آذربایجان می باشد طبق قوانین بین المللی هیچ کشوری اجازه نداره برای هجمه به کشور دیگر پایگاه یا شهرک احداث کند این حیات خلوت ها باید برچیده بشه،درسته دوره آخر زمان هست امّا همین دوره آخر زمان آداب خودش را دارد و کارهای ظالمانه فوری عقوبت داده می شود وقتی امنیّت به مخاطره بیفتد به راحتی آب خوردن کنار رودخانه،سران اینگونه کشورها به همراه آنان که توهّم کشورگشایی جدید دارند کشته می شوند.پس مکر الهی پیش تر هست و برخی از سران کشور اسلامی ایران به علت حادثه ای ناگوار به شهادت رسیدند تا مشخص شود ظلم خوب یا بد را می کشد خوب به شهادت می رسد و بد با ترس و وحشت به دوزخ می رود.برای منافع ملّی و نجات هر دو کشور دیدار با ظالم مشکلی نداشته تا بعداً نتوانند بهانه ای بیاورند.)
یا حسین(ع)همواره هستی با رضا(ع)در هر زمان
پیش پایش خفته مردی در شفا در آسمان
با خداوندی که آوردش مزارش را به جا
بی ریایی بود کارش در وفا با مردمان
همچنین همراه او بودند یاران از رضا(ع)
چون نشانی از نشانی مثلِ آن رنگین کمان
پیش رهبر بود مرهم بر حسودی بر خزان
یا حسین(ع)همواره با رهبر بمان مرهم بمان
روزگاری خوابِ آسان شد هراسان
از نگاهت آب شد هر غصّه آسان
چون رئیسی بهرِ مردم فکرُ ذکرش
ناگهان آسان کشاندی سوی خود آن
یا الهی یا الهی یا الهی
مردِ دیگر را رسان آسان به میدان
به زیارَتت تگرگُ پرِ کفتران بریزد
چه وجودِ نازنینُ تو نشاطِ هرچه خیزد
تو رضایِ آفرینش نگاهِ بر زمینی
تو رضا(ع)به آسمانُ تو نگاهِ رحمِ ایزد
پرُ بالُ غصّه ها شده پهن به پیش صحنت
به رضا(ع)رسید به رضایتی که ریزد
و دگر نمانده غصّه غمِ دورِ از تو مانده
برِسان به لطفِ تازه به خدایِ هرچه خیزد
به پا خیزید بر نامردمی بر تدلیس
صدا باشید بر هر سایه ای از ابلیس
چه سر در سیخُ سنجاقی چه معتادی کور
چه پا در فضله ها در سمِّ چرکی ناجور
دفاعی کن به یک باور علی(ع) باید دید
که باید مرهمی آید رضا(ع)دادش نور
(سیاست دشمنی از سوی قوم یهود اختلاف اندازی برای سلطه ی توهّم بار بر جهان اسلام است و تا به حال نشده که بر جهان اسلام سلطه پیدا کند و به دنیایی پر از خطر و ترس که هیچگاه نمی خواهد آن را از دست بدهد در جنایت و خونریزی تکاپو دارد.این موضوع تا جایی پیش می رود که بین اثرات اختلاف در جهان اسلام و حتی مسیحیان و دنیاطلبی قوم یهود موازنه ای شکل بگیرد معمول به این شکل بوده که به جهت نفوذ در ارکان اسلام برای رسیدن به دنیای پوشالی سعی می کند و تأسیس رژیم منحوس صهیونیستی برای رسیدن به منافع دنیا از بزرگترین خطرات جهان امروز است تا جایی که نفوذ به اشتراک سعی می کند و خطرناک است.این خطر از یک طرف توهّم رسیدن به منافع دنیا در کشورهای مسلمان و حتی غیر مسلمان را تداعی می کند و از طرف دیگر دنیای پر از ترس و وحشت برای قوم یهود را.موازنه ی معمول بدین نحو پیش می رود که یهودیان بالفطره(به استثنای خیلی خیلی کم که در زمره ی هدایت شدگان هستند و شاید بتوان گفت بالفطره یهودی نمی شوند)به دنیای پر از وحشت و وابسته به آن بی هیچ سرزمینی تا موقع معلوم برای خداوند، روزگار سپری می کنند و این به خاطر لجاجت و سرکشی همیشگی آنان از دستورات خداوند است.در واقعیت دیده می شود که سرزمین غصب شده هیچگاه به رسمیّت شناخته نمی شود یعنی همان فطرت انسان ها وجود محکم تر دارد و این همه کشور به رسمیّت شناخته می شود اما سرزمین غصب شده برای یهود به رسمیّت شناخته نمی شود.ترفندی که بکار بردند جذب غیر یهود به قوم یهود بود و اگر این موضوع را در کنار اقلیّت یهود قرار دهیم متوجّه ی سران ظالم در سرتاسر دنیا می شویم که برای پست و مقام و وابستگی به دنیا هر جنایتی می کنند و همواره در ترس و وحشت زندگی می کنند.پس نتیجه می گیریم حمایت به اصطلاح دولت مداران امریکا از استمرار ظلم بر پایه ی رژیم صهیونیستی بی دلیل نیست و در نظر بگیرید که ترامپ یا هر کدام از آنها چگونه در ترس اما چسبیده به دنیای پر از آشوب روزگار می گذراند چون به احتمال بالا یک یهودی بالفطره و دشمن اسلام است(در حالی که با چند میلیارد تومان به پول ایران می شود یک زندگی پر از آسایش بدون ظلم به خداوند و مردم را تجربه کرد).سران دولت به اصطلاح انگلیس همین طور،نکته ی حائز اهمیت نفوذ این حداقل در سرتاسر دنیا برای دست اندازی نافرجام به حقوق مردم است.به مرور در این فریب اکثریت را به سمت خود می کشاند و به ناحق غلبه می کند اما همواره در ترس و آشوب قرار دارد.حتی در کشورهای اروپایی مردم آن کشورها صاحبان اصلی مملکت خودشان هستند اما نژاد پروری اثر نامطلوب بر جمعیّت بالای مسیحیان گذاشته و آن ها را به سمت دنیاپروری می کشاند تا همان طور که گفتیم موازنه برقرار شود.پس یک موضوع پراکندگی یهودیان حامی اسرائیل در جهت همان دنیای پر از ترس و آشوب و پر از لجاجت است و موضوع دیگر زایش نامشروع اسرائیل برای توهم رسیدن به همه ی دنیا و کشتن سایر انسان ها می باشد یعنی اگر چه هنوز با فریب ،مثلاً بر کشور امریکا یا انگلیس سلطه دارند اما قرار نیست به استثنای درصد کمی از آن مردمان زنده بمانند و اصلاً این توطئه ی پنهان به راحتی قابل رصد نیست و طوری لایه های پنهان شیطانی چیده شده که برای رصد کننده خطرناک و کشنده است.این وهم نابخردانه تا جایی خطر ساز بوده که به علّت نجاست در اثر لجاجت با خداوند با شیطان هم بسته شده اند و همواره با جادو روزگار می گذرانند و این موضوع را به سرتاسر دنیا سرایت می دهند و در واقع دستکاری در ژن و اثر بنیادی گیاهان و انسان ها و طبیعت به علّت لجاجت با خداوند و تاثیر دادن شیطان در امور روز مرّه ی مردم است.تا اینکه از همان مردم راضی به زندگی روزمره ی دنیا شوند و شاید برخی منکر خداوند و قیامت گردند و در این توطئه شریک شوند و این بدترین نوع شراکت است که بشر گاهاً ناخواسته و بعضاً خواسته در این توطئه شریک شده است و این امتحان سخت پیش روی بشر قرار دارد که تا چه موقع بر علیه این توطئه قیام می کند و نسل و زندگی دنیا و آخرت را از گزند بدترین دشمنی مسری و افسار گسیخته نجات می دهد؟نکته ی مهم تر این است که خداوند در جهت قیام قدم نهاده و اثر خداوند به هیچ شکل ممکن توسط بشر به این شیوه های مرسوم قابل رصد نمی باشد و اثر از بین رفتن رژیم صهیونیستی مشاهده می گردد.به این مفهوم که خداوند بشر را به حال خود رها نمی سازد و هرچند سرنوشت اقوام را به خواست خودشان رقم می زند اما با ظلم مبارزه ی قطعی دارد و مرور تاریخ گذشته با تحلیل درست برای بشر همواره عبرت آموز است.پس اگر به دو موضوع مهم توجه شود متوجّه می شویم به هیچ شکل ممکن همین وضع و توهّم نابخردانه چندی نمی پاید و رژیم صهیونیستی منحل می شود و امّا در رابطه با موضوع مهم دیگر که زندگی وابسته به دنیای یهودیان پر از ترس و آشوب تا وقت معلوم می باشد که تا به حال همین طور بوده و تا وقتی معلوم به همین شکل خواهد بود و موازنه به سمت تغییر سرنوشت انسان ها به خواست خودشان با اراده ی الهی است.یعنی اراده ی الهی سلب نمی شود که بشر در وضع نامعلوم خواست خودش را ببیند و خواست بشر به تغییر سرنوشت به خواست و اراده ی الهی متصل می شود و آن وقت هم از نظر خداوند معلوم و برای بشر حتمی است.)
به مناسبت حادثه ی غم انگیز شهادت رئیس جمهور محترم سیّد ابراهیم رئیسی،امام جمعه ی محترم تبریز و همراهان با وفای انقلابی
در پیش شهیدان به امانت باغیست
رفتند اگر صبرُ شهامت باقیست
مُردیم دگر در خبری حزن انگیز
تابوده همین بود به یادم داغیست
داغی که فقط آمَدَنش را می رفت
قائم(عج)که بیاید همه هستی می زیست
پیاده نظام دشمن در مبادله با انگلیس
برای نجات دشمن می زند کاسه لیس
که شنبه کنید تعطیلش به نقشه ی من ناگزیر
کمر ز نهاد مردم بشکند تو فسادش نویس
(متاسفانه روباه پیر به یک روش ساده اکثریت را خام می کنه که بدون دین یا به استناد دین تحریف شده و خشونت بار تحریم ها برداشته شود در حالی که خداوند انسان را در سختی آفریده و قرار نیست همه چیز به سادگی و بدون دین باشه،دین در همه چیز تخصص داره و لباس دین لباس پیغمبر(ص) بود که در همه ی زمینه های مورد نیاز فعالیت داشت و حین انجام همون فعالیت لباس مخصوص خودشون را داشتند و در همه ی فعالیت ها عبا و عمّامه ی مخصوص خودشون را داشتند.پس با این وضع مواجهیم که عامّه ی مردم مسلمان چون پیغمبر نیستند می تونن بدون عبا و عمّامه فعالیّت کنن امّا مسئولینی که به توصیّه ی پیغمبر(ص)حکم جانشینی از طرف ایشان را دارند به همون روش پیغمبر(ص)بایستی در همه ی زمینه ها با توجه به ظرفیت وارد شوند که فاصله از این مهم شکل گرفته و وضع دیگر اینکه زمینه ی ورود غیر مستقیم به استناد داشتن تخصص با شگرد جدایی از روحانیت شکل گرفته و اگرچه ظاهر را حفظ کند اما در باطن به دنبال جدایی اندازی و سپری شدن به سمت همان ساده انگاری حیله گرانه که گفتیم می رود و در قرآن هم هست که بدترین دشمنی از سوی یهود می باشد و اگر روز شنبه مثل یهود تعطیل شود هیچ متخصصی و هیچ روحانی که آن را بدون تخصص می دارند زیر بار این نمی رود که فساد کمر مردم را می شکند و خرد می کند در حالی که سختی انسان دین دار را مستحکم و بدون فساد می سازد آن موقع پاس کاری می شود و شانه از زیر بار فساد خالی می کنند در حالی که از بدترین دشمن گرفته تا پائین ترین پیاده نظام دشمن این بار را با خودش تا قیامت دارد و نمی تواند شانه خالی کند به این مفهوم که خداوند انسان را در سختی آفرید و نه در بازی و پاس کاری،پس اگر شخصی آمد و گفت سند و حدیثی مبنی بر تعطیلی یا عدم تعطیلی روز شنبه نداریم باید ببینیم این نداریم را به چه کسانی خطاب می کند اگر در مجلس شورای اسلامی خطاب می کند باید ببینیم ماهیت مجلس چیست اگر ماهیت مجلس به جمهوری اسلامی بسته است باید ببینیم ماهیت جمهوری اسلامی چیست؟چون جمهوری اسلامی در همه پرسی که انقلاب اسلامی شکل داده بوجود آمده ماهیت آن این می شود که انقلاب اسلامی آن را بوجود آورده و ربط انقلاب اسلامی به اسلام که قرآن و اهل بیت(ع)را دارد چیست؟اول ببینیم ربط قرآن به اهل بیت(ع)چیست؟قویّاً آنکه قرآن را انکار کند اسلام را انکار کرده و بالعکس امّا قرآن ماهیت محتوایی که خداوند اراده فرموده که اهل بیت(ع) بدون ذرّه ای ناپاکی باشد و خیر کوثر را به پیغمبر(ص)عطا فرموده می باشد.از طرفی پیغمبر(ص)از نوادگان حضرت ابراهیم(ع)و حضرت ابراهیم(ع)از نوادگان حضرت نوح(ع)می باشد و بنی عباس که از خاندان عموی پیغمبر(ص)بوده اند نیز از نوادگان حضرت ابراهیم(ع)می باشند.آنها هم ادعای اسلام داشتند در حالی که به اهل بیت پیغمبر(ص)ظلم روا داشتند.در قرآن این محتوا وجود دارد که به ذریّه ی حضرت نوح(ع)و حضرت ابراهیم(ع) نبوت و کتاب داده می شود و هم از این خاندان به صراط مستقیم هدایت می شوند و هم از این خاندان به راه ضلالت سرکشی می کنند.پس بنی عباس در موضعی که ظلم علیه اهل بیت(ع) داشتتد در زمره ی گمراهان از ذریّه ی حضرت ابراهیم(ع)می باشند.و رهروان اهل بیت پیغمبر(ص)از هدایت شدگان به صراط مستقیم هستند.بنابراین با دو موضوع قرآنی هم در رابطه با ذریّه ی پیغمبران اولوالعزم(ع)و هم در رابطه به سایر انسان ها روبرو هستیم.۱_اکثریت انسان ها فاسق و گمراه می شوند.۲_آنان که به صراط مستقیم هدایت می شوند متصّل به کوثر(خیر فراوان)هستند و از آنجا به خداوند متصّل می شوند.
بنابراین خیر فراوان در اسلام که در قرآن صریحاً آورده شده منشاء هر نوع هدایت به صراط مستقیم است که خداوند می خواهد.با توجه به این که هدایت در هر عصر و زمان تداوم دارد و اگر شخصی فرض کند در عصر یا زمانی هدایت الهی نبوده،وجود خداوند را منکر شده(یعنی خداوند اراده فرموده همواره مسیر هدایت باشد)پس در زمانی که انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(ره) شکل گرفت فقط همان جبهه متّصل به اهل بیت(ع)مقابل طاغوت بود و اسلام در همه ی ابعاد درست مسیر هدایت را در آن زمان انقلاب اسلامی قرار می دهد و انقلاب اسلامی جمهوری اسلامی را پدید می آورد و این جمهوری مختص اسلام است یعنی اینکه این جمهوری هیچگاه بر اسلام غلبه نمی کند.پس اگر شخصی بخواهد به نگاه دنیایی وقایع را رصد کند می بیند اصالت اهل بیت پیغمبر(ص)بی مزار در گوشه ای از دنیا گمنام و بی هیچ نشانی اند.با این وجود خداوند خواسته که منشاء خیر کثیر باشند و بدترین دشمنی از طرف یهود علیه دین اسلام می باشد که خودشان را لایق ترین انسان ها آن هم با کشتن سایر انسان ها چه پنهان و چه آشکار ،می دانند و حیله های زیادی برای این مسئله دارند.در حالی که این مسئله ای نابخشودنی است که در مقابل یک مفهوم مملو از خیر شکل گرفته و همواره این مسئله در مقابل مفهوم حقیقی از بین رونده و ساقط است.پس آنچه را که بشود از نصّ صریح قرآن که متصل به اهل بیت(ع)می باشد دانست احتیاجی به حدیث ندارد و معتبرتر از این نمی شود که خداوند خودش ،یهود را بدترین دشمن اسلام معرفی کرده است.و باز معتبرتر از این نمی شود که خداوند خودش راه برتری دشمنان اسلام که بدترین آن یهود است را بر اسلام قرار نداده است و تعطیلی شنبه به تبع یهود یا هر دشمن اسلام یا حتی برای منافع آنان شدنی نیست. )
بی شناسنامه می شود برای عشق گفت
در زمین به زیر ِآسمان پرستاره خفت
می شود بدون ترس از حسد و مکر جعل
راز عشق را به زیر آسمان دل نهفت
بی شناسنامه می شدم اگر برای عشق
می شدم به آسمان عشق صادقانه جفت
روزه ی گِل روضه ی دل
گِل که ز دل گشته خجل
این همه در چاره ی گِل
ما همه در پاره ی دل
ناز نوازش چه کنی؟
در گِلِ خواهش چه کنی؟
بی دلُ افکنده به گِل
این همه کاهش چه کنی؟
روز شبی را که به کم
صبح و عصری به شکم
پس دلِ غمدیده چه شد؟
کی تو بگریی ز ستم؟
ای همه غم ای همه غم
ای همه غم ای همه غم
رساند لطف بیکران فقط ثواب
کرامتی که می رسد ز صبح ناب
گناه را به لطف خود ثواب دار
به توبه ای رسان که حل کند سراب
به توبه ای که آفتاب عشق گشت
درست کن گزاره های ناصواب
کی کویرِ کهنه می شکست در باد؟
تازِگی زِ آسمان به خاک افتاد
گرچه پیشِ رود گشت هر نَفس نرم
خاکِ سردُ گرم گُر گرفتُ گُل داد
بیکران که شعرِ غم به دفتر رسید
ناگهان حسابِ غصّه ها سر رسید
روزُ شب تمام غصّه ها سر شدند
ناگهان طلوعِ روزِ دختر رسید
بیمه ای تا شده در جیبُ دگر خندانند
بیم طوفان که رسد ظنُّ گُمان را دانند
حاصلی شب زده در روز رساندند به غم
غصّه ها در همه شب حاصِلِ یخبندانند
عاشقان بیمه ی عشقندُ به غم سروِ چمان
غصّه ها در ره این عشق به گرمی بالند
عاقلان نقطه ی پرگار وجودند ولی
عشق داند که در این دایره سرگردانند
عشق معصومه(س)شود آیه ی هر وصلُ اثر
چون رضا(ع)آیه ی هر وصل به قرآنند
به صبحُ ظهرُ عصر تا غروبِ آخرالزَّمون
دلم شکسته از غروب بی تو صاحِب الزَّمون(عج)
نظر بزن ز ماورا مرا بکش به ماورا
بیا طلوعِ آفرین به آخرین بده اَذون
قوی ترین سلاح از تو هست محتوم
عدو مزاح کرد! از تو گشت معدوم
سرای دلنشینِ شاهِ صبح صادق(ع)
چنین ز رَب رسید به چهارده معصوم(ع)
ببین گناه می برد نظام شعرم
نگاه کن تمام گشت وقت عمرم
کنار آن سرا نشسته ام مداوم
رسول سمت خود رسان به رسم مرسوم
ببین که جاه می کشد نشاط نثرم
تمام کن به نثر خود نظام فکرم
رسول سمت خود رسان به رسم مرسوم
و گرنه بی تو هیکلم چه وصف مرحوم
ببین شهید گشته اند در وجودت
مزار داده ای هرآنکه در سجودت
و آنکه بی مزار شد به راه این عشق
مزار او به مثل هر شهید معلوم
ببین جهان به کفر رفت از نبودت
نه، بلکه کفرُ ظلم دور از شهودت
تو را ز یاد نمی برم امام صادق(ع)
شفای تارُ پود غم تو لطف مکتوم.
روزگار ای روزگار ای روزگار
سازگار با کردگار ای روزگار
جاده ای گشتی برایم روزگار
کاش بودی پیش پایم روزگار
کاش بودم پا به پایت روزگار
شرح می دادم برایت روزگار
جاده ای گشتی به راهم روزگار
من زمین از تو نکاهم روزگار(برای خداوند سکونت در زمین را می خواهم)
گر نباشم با علی(ع) در روزگار
می رسد بی حاصلی در روزگار
چون به آخر می رسی ای روزگار
می رسم در بی کسی ای روزگار
با تو می خواهی تلاشم روزگار؟
با علی(ع)باش به تو باشم روزگار
با تو می خواهی که باشم روزگار؟
با علی(ع)باش به تلاشم روزگار.
شب به هجران روز هجران کی بیایی؟
عقده ها از روزها شب کی گشایی؟
غرق در هر درد سر در زد رسول
کیمیایی کیمیایی کیمیایی
بهترینی بهترینی بهترینی
غم نبینی غم نبینی غم نبینی
کمترینم کمترینم کمترینم
بر زمانی بر زمینی شاه دینی
(عاشقانه عارفانه صادقانه
باز گردان هر گره را عارفانه)
با تو باید بی تو شاید در زمانه
لال گردم این که گفتم جاهلانه
جهل این افکار پستم را جدا کن
تا به سویت پاک گردم مخلصانه
کافران چون ظلم کردند به تو بارز
مخلصم من چاکرم من بی تو هرگز
شعرُ گفتارم که آمد از شفایت
هی زمین خوردم ز رفتارم چه عاجز
در زمین خوردن تو غم از آسمانی
هی زمین خوردم و دیدم جاودانی
جانمانی از مکافاتی ز عالم
از غریبی از یتیمی جا نمانی
باز گشتم با گناهم خوارُ کاهم
هرچه کردم تازه ماندی در نگاهم
باز بازی باز شب زد روزِ زاری
درد عشقت می دَرد هر دَم گناهم
شب به هجران روز هجران کی بیایی؟
عقده ها از روزها شب کی گشایی؟
غرق در هر درد سر در زد رسول
کیمیایی کیمیایی کیمیایی
بهترینی بهترینی بهترینی
غم نبینی غم نبینی غم نبینی
کمترینم کمترینم کمترینم
بر زمانی بر زمینی شاه دینی
من حسینی من حسینی من حسینی(ع)
بارالاهیدن کمک قُل سیز یعنی
یاز آقا(عج) سوزدن یُل سیزدن ده
نور عینی نور عینی نور عینی
(بارالاهیدن کمک قُل سیزدن ده
یاز آقا(عج)سوزدن یُل سیزدن ده)
سهراب سپهری:
تو مرا آزردی …
که خودم کوچ کنم از شهرت،
تو خیالت راحت !
میروم از قلبت،
میشوم دورترین خاطره در شبهایت
تو به من میخندی !
و به خود میگویی: باز می آید و میسوزد از این عشق ولی…
برنمی گردم، نه !
میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد …
عشق زیباست و حرمت دارد
به اقتباس از سهراب سپهری:
چه تو را آزردم …
که خودت کوچ کنی از شهرم،
و خیالم راحت !
میروی از قلبم،
میشوی دورترین خاطره در شبهایم
و بِهِت میخندم !
و به خود میگویم: باز می آید و میسوزد از این عشق ولی…
برنمی گردی، نه !
میروی آنجا که دلی بهر دلت تب دارد …
عشق زیباست و حرمت دارد
کهنه زخمی داشتند
زخمی تازه دارم پیش این جراحت
دگر آن زخم نیست تازه تر شد زخم من پیش نگاهت
زود باور کرده ام برنامه هایی را که بود
از قضا برداشتند
باز زخمی گشته ام باید بیایی خیلی زود
(در ثوابُ در گناه در غرورُ با شعور آیم سمت راهت)؟
این چه شعر زخم حرف تلخ برفُ کفر ظلمت بر نگاهت
زخم را انگاشتند
این شعر را با اقتباس از وزن و توجه به معنی زیبای یکی از اشعار آقای فریدون مشیری سرودم و در پایان یک دوبیتی سرودم:
بیشتر باید گفت
مثل صبحی شدُ در ساحلِ صحبت باید سُفت
موج ها از غمِ هجرانِ تو باریدند
در بیماری
تیره تر، چرکُ تر بستر
از بی خوابی!
ضربِ نبض زد ضَرَبانِ ضَرر
باز بازی ز تو زاری زد
گر مرگم هم
قبضِ قاضی به قضایِ قدَر
باید که ببینم آسمانِ نگاهت را
کوزه ها پر شود پیش نگاهت آسان
زنگِ آزادُ خراب
فصلِ تاریکی عشق
با طلوعت برود
زنگِ آزادِ ثواب
عشقُ پیوندُ ثواب
دُر صدف می خواهد
خانه آباد به گور
توشه خواهد از نور
تازه تر می شود هر لحظه ی دلداری
تا در آن لحظه که عشقِ تو به دل بسته شود
خونِ پاشیده ی مؤمن شد
شلّاقِ شعور
زهرِ شیطان آتش شد
از عدلِ ظهور
نور پنهان پر تابش شد
از شاخه یِ سدر
آفتابِ ابدیّت را میبینم!
در گناهان به نگاهت نشود تازه شکفت
آسمانِ معرفت!ابدیّت در وجودم می گفت
کاش می گشتم جفت
ابدیّت می گفت
هرچه بی چِشم تو از عمقِ وجودم باید رُفت
تا که دجّال نبیند چه در دِیرِ مجازی
زهر بازی زرُ زوری نریزد بر نمازی
وقع دجّالُ مجازش شود عینِ خرابی
هی بیفتد به هراسی،حقایق به رازی
زلال آفتاب عشق پیش غم فتاد
برای آسمان عشق نبض صبر داد
جهان شتاب می دهد هماره با علی(ع)
نقاب هر نفاق را کشید رقصِ باد
قدم قدم به محو صهیونیستی ببار
نمی شود تو را به غیر این اثر سواد
بطوف سوی ظلم تازیانه ها ز باد
که آن خراب می کند خراب هر نهاد
اگرچه تازه می شود نهاد صبح زود
ظهور آفتابِ تازه گشت از جواد(ع)
به امرِ ربّ باش بی فساد،هی ز هو اثر بیاندوز
فساد در زمین مکن که در فساد هیچ می شود روز
اثر ز کفر می شود همان نهاد بی توانِ دوزخ
که هر چه سعی می کنی برای هو بکن همان بیافروز
ببین خدا چه امر می کند به امر ربّ باش هر بار
که ساده گشته این:حسابِ بی نهاد کی به رجعِ دیروز؟
اگر به وقت این حیات داشتی انابه از گناه ها
به نور می رسی و گرنه با ممات می شوی به بد سوز
(اطاعت درست از انبیای الهی،رعایت حجاب،عدم کسب نامشروع،عدم آزادی فساد به هر شکل که باشد،مبارزه با ظلم و.....در همه ی زمان ها امرِ ربّ العالمین برای همه ی بشر است و فقط هرچه را خداوندی که بشر را آفریده برای بشر تجویز می کند به نفع بشر است و به غیر از آن به نفع بشر نشده،نمی شود و نخواهد شد.)
به اقباس از شعر امام خامنه ای(مدّ ظلّه العالی):
به راه رسم علی(ع)باش با علی(ع) شب دار
دلا نشاط ولایت بگیر دل بسپار
ز غصّه های طریقت جهان شود شاداب
به روز باش مداوم به کم مکن اصرار
توراست معجزه در کف ز ساحران مهراس
شفای جامعه آید و می رسد دلدار
دلا ز معرکه ی محنت و بلا مگریز
شفای اوّلُ آخر به دل شود معیار
نگشت رسم جهان بهر ظالمان بهروز
که روزُ شب شده در محو ظالمان در کار
یکی که از شفا به عشق بارید
دگر به دل جفای شر نخوابید
دروغِ فاتحانِ نحسِ تاریخ
نوشته های محو ز فتنه گردید
به فتنه می رود چه مبتلا ظلم
جهان شفای عاشقی ز دل دید
به زیر آن جفا خمیده گشتند
بلند می شوم ز هر چه تردید
برای هو اگر سخن به شعرست
ز شعر من سخن اشاره تابید
اشاره می کند سخن به قرآن
علی(ع)شفای دل و تا خدا شید
شفا فقط علی(ع)به پیشِ احمد(ص)
علی(ع)به دل چنین اشاره تابید
به صاحِبَ الزَّمان(عج)بتاب ای دل
که بی اثر اثر به دل نگردید
سه غم آمد به سویم هر سه یکبار
غریبی اسیری غم یار
غریبی اسیری چاره داره
غم یار غم یار غم یار
چنانم من ندارم وقت ماتم
فقط غصّه ی دوریِّ دلدار
بیاید و ببیند چه گرفتارم
گرفتارم گرفتارم گرفتار
آهسته این نوشته ام بخوان تو یار:
در جمکران نشسته ام ندارُ زار
یک عمر بی تو سر شدند کارُ بار
بی فکر بوده ام چنان،چنین رسید
آهسته این نوشته ام بخوان تو یار
آیا شود که نامه ای به من دهید؟
برنامه های پوچ گشت هی سوار
شاید همان سزد که بی زمان شوم
شاید ز من کنی تو پاک این غُبار
در جهان فقط شروعِ نظمِ هستی می تپد
قلبِ هر نظام سویِ محوِ نیستی می تپد
بود آدمی و هست،تا همیشه دارد اثر
نبضِ موشکی به محو صهیونیستی می تپد
بی راه در گناهم مغفور دار ما را
یا رب تو باش با ما مأجور دار ما را
در راهُ رسم پائیز افتاد برگُ دفتر
در هر ورق نوشتم مأمور دار ما را
حافظ به خود نپوشید این خرقه ی می آلود
ای شیخِ پاکدامن معذور دار ما را
جانم به لب رساندند هر بار عشقُ ماتم
سوزد تنم به ماتم دل جور دار ما را
در ماه غم گذشتیم در جاده ی زیارات
یا رب ز ماه ماتم در هور دار ما را
قدری نمی پذیرفت سرگشته ی مکافات
یا رب هماره با خود مقدور دار ما را
تا با علی(ع)به هر وقت دلداده ی تو باشیم
یا رب به صبح قائم(عج)پر نور دار ما را
ما در بقیع بودیم آسوده ی مناجات
عالم سراب کردند،میسور دار ما را
افتاده ای غریبیم از خاکه ی لیاقت
یا رب به خاک عترت(ع)محشور دار ما را
این حرف سخن با تو بگویم که تو شاید بیایی
باید که اثر از تو بجویم که تو شاید بیایی
در معرکه ای نقض وجودست که باید نیایی
در معرکه شد سخت وضویم که تو شاید بیایی
پنجره ای سوی تو شد باز و آغوش تو آمد
دلهره ها ریخته شد دورُ به من نوش تو آمد
مانده منم اوَّلِ راهی به نگاهت چه مداوم
هر شبُ روزی ز نگاهت همه مدهوش تو آمد
پیشه ی من شد همه در راه تو بودن به زمان ها
پیش تو ام پا به سرابی که سرم جوشِ تو آمد
برگِ خزانم و بریزم ز درختی که به پایت
فصلِ دگر یشمُ شکوفا شده تن پوش تو آمد
آمده بودی و نبودم چه غروبی شده بر من
نی نه منم، من به تو گشتم که فراموشِ تو آمد
باز بیایی و ببینی که سرودم به تو خواندم
بی تو نباشم برسان عدل که از نوش تو آمد
به هر سبب تو را فراموش کردن نمی شود
ز آسمان به حرف کم گوش کردن نمی شود
تو صاحِب الزَّمانُ(عج)ناجیِ کامل به عالم
به نور دل چراغ خاموش کردن نمی شود
بیا ببین جهان بدونِ بودَنت گسیخت
زمان سکوت کرد در نبود،شرم ریخت
شفا دهی جهان شکاف می خورد به عشق
شفا دهی به گوش می رسد که شر گریخت
آدم(ع)بیا بگو شفایِ آدمی
یا نوح(ع)دِه شفای خود به مردمی
باید به راه مستقیم با دلیل
درمانِ عشق دیدُ گشت از خلیل(ع)
موسی(ع)عصای خود به روی کین بزن
عیسی(ع)شفای خود به روی دین بزن
وقتی رسول(ص)بودُ هست بر زمین
بر آسمان همین حضور شد جبین
آری شفای دین ز صاحِب الزَّمان(عج)
ای سر فقط به راه این اثر بمان
این راه شد به رهبریِ خامنه ای(مدّ ظلّه العالی)
از راه دور گشت هرچه واهمه ای
ای ماه دلنشین تو نیمه می شوی
در راه مسلمین ضمیمه می شوی
شهواتِ جاهلان به دور می کشی
از نور عاشقان به هور می کشی
بر ماهتاب رسمِ عالمی به خواب
ای آفتاب عشقِ آدمی بتاب
بی بهانه شعله های آتشین به سوی صهیونیست
خواب های سحرِ نحس بلکه می شوید سر به نیست
تا جهان به سوی امنیّت قدم نهد به صلحُ فهم
تیر های رَب ببر نهادِ نحسِ ظلم را ز زیست
عید فطرُ دل به دل به عشق ماندن
گل ز برگ دل جوانه زد به خواندن
یا علیُ یا علیُ یا علی(ع)جان
هر چه بی تو را ز میل عشق راندن
با نمازِ فطر پیش عشق رفتن
عاشقی به رسم تازگی کشاندن
ساحلی که در کنار دل مُعطّل
پیش بحر با نشاطِ غم رساندن
تا به غصّه جفتُ جورِ عشق باشد
انتظارِ از فرج به دل فکندن
انتظار حرف های تازه دارد
عاشقی ز رسمِ ناکسان رهاندن
در کنارت همه آثار نداری شده هیچ
یا رضا(ع) جاده ی غم پیش تو افتاده به پیچ
پیچ الطاف تو بر جاده ی غم گشت به پیش
نور عالم همه در پرتُوِ لطفت نه ز خویش