به مناسبت تولّد با سعادت امام حسین(ع)،حضرت ابوالفضل(ع)، امام زین العابدین(ع)،حضرت علی اکبر(ع)و حضرت بقیَّة الله(عج)

اذنِ عبّاس رسانید شهیدان به حسین(ع)
این چنین بوده ز اوّل همه پایان به حسین(ع)

عاشقی سر به گریبان حسین(ع)است فقط
رمز قرآن دهد این یکسره میزان به حسین(ع)

 

حسین(ع)تو سرِّ سر فتاده بر زمینُ آسمان
فدای نفسِ مطمئنِّه ات تمامِ نفسِمان

سواد ها نمی رسد به وصف از تو یا حسین(ع)
تو سرِّ سوره ای که سر بریده سینْ حسینِ(ع) آن 

به راه خود رسان مرا،به رسم پاک کربلا
 مرا ز راه خود مران،مرا به راه خود بخوان

 

عشق یعنی بر حسین(ع)تابید دائم نور الله 
آیه شد بی سر و سر تابید قائم(عج) نور الله

خواب هایی چون جدا کردند آن سر را ز قرآن؟
مکر قرآن هست اوّل نیست نائم نور الله 

 

عبدِ هو پیش دعایش به مناجاتِ دعا
عطف دین بود مدارش به مباهات دعا

هرچه قرآن و نمازی که بخوانیم دعا 
ربِّ بخشنده به هر بنده به اثبات دعا

عبد در درگهِ معبود رسد با دو دعا
پیش معبود و الله به حاجات دعا 

حاجتش از خود الله به عافیَّتُ امن
در دعایی که بفرمود به غایات دعا

جسم سجّاد(ع)به سجّاده ز اخلاص رسید
خالص آن بود صحیفش به عنایات دعا

یازده روز به شعبان ز جوانی بدمد
روز میلاد علی اکبرُ(ع)مشکات دعا

پانزده روز به شعبان که شب از نیمه ی ره 
ماه کامل به شب از وصل مساوات دعا

مانده انفاق دعاهای علی(ع) رزق روان
رزق قرآن که ز قرآن همه آیات دعا

 

ستم بست قرآن به سر نیزه ها
و قرآنِ ناطق علی(ع)کی جدا؟

حسین(ع)بر همان نیزه ها رأس او
بخواند ز قرآن همان ماجرا

که قرآنِ ناطق علی(ع)تا حسن(ع)
حسن(ع)تا حسین(ع)تا علی(ع)در دعا

همین وصل قرآن به آینده شد
حسد حرف قرآن نبیند شفا

بیاید به میدان که صاحب زمان(عج)
مسجّل شود آیه ها تا خدا

علی(ع)یا علی(ع) یا علی(ع) یا علی(ع) 

مُحمّّد(ص)به الله علی(ع)را فدا

 

بیش از این ماه ،چه دارد همه آثار جهان؟
ماه شعبان ز رجب تا رمضان یار جهان

مدّتی هست ستم تا برسد سوی عدم
در جهنَّم برود شیوه ی کفّار جهان

هست در دست علی(ع)ملک سلیمان(ع) ز ازل
سمت قائم(عج)برسد یکسره مقدار جهان

 

فرعون ای مسخ به هر عدل و تعدیلِ جهان
زود باید بشوی بنده و تسلیم خزان

تا نگردی به عذابی که بیاید ز خزان
پس رها کن همه مردم تو به مهدیِ(عج)زمان 

نائبش سیِّد علی خامنه ای گفت چنین
رفته هر فرعونِ تاریخ ز امواجِ روان

گر نگردی ز سخن های علی(ع)پند پذیر
رفته ای زیر عذابی که به تاریخ چنان

جسم بی روح تو افتاده به ساحل و کنار
عبرتی مانده به مردم ز مکافات بدان

زود باید بروی از همه مرزی که عیان
دور باید بشوی از همه تغییر مکان

گر یهودی شده آواره ز صهیون ز دغل
وصف اسرائیلِ جعلی نشود بهره و کان

این ضرر سوی مکافات کشاند همه بد
تیر تاریکیِ غفلت برسد سوی گمان

چون گمان کرد که بختی ز علی(ع)گشت به آن
رفت در قعر و عبرت به بشر را جسد آن

(تاریخ :۱۴۰۴/۱۱/۱۷،رسول )

 

تازه با باران خبر آورد
ناز دلداران به بر آورد

در زمستان با بهاری بکر
رخت سرما را که در آورد

پیش پایش می تپد پژواک
با شفا دستی به سر آورد

رسم ما هم این چنین می گشت
بر گنهکاران اثر آورد

گرچه می شد دید او را لیک
وصل پاکش هر ثمر آورد

می تپد تب بهر او هموار
تا شفا بیند اگر آورد

پیش پایش می تپد پژواک
با شفا دستی به سر آورد

باران وصل تازه رست
رنگین کمان عشق بست
این رسم کار دیگر است
بر عشق وصل عشق هست

 

اراده ای ز رَبّ و آفریدگار
اراده ای قوی که هست ماندگار

ز این اراده هرچه فکرُ ذکرُ فعل
همیشه مانده در جهان به صبح یار

ببار نور صبح عدلِ آن زمینه
به این زمین ز نور عشق خود ببار 

شتاب دشمن از سقوط میل اوست
نمانده میل ظلم پیش آن بهار

همیشه میل بهمنست از بهار
زمینه ای که منقلب و رهسپار 

رسول(ص) رسم کرد نقش ماه عشق
که ماه بهمنست رسم سازگار

(به مناسبت ۲۲ بهمن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران)

نیمه شب و صبح

نیمه شب شمعِ شهیدان که اشارت بدهد
ماهِ شعبان به شب آهنگ وقارت بدهد

 صبح جمهوری اسلامی ایران به جهان
فاش شد شیوه ی عشّاق مهارت بدهد

هر شب آهنگ شعورست بر شرح شرور
فاش شد شعله ی شر،نشر شرارت بدهد

نور خورشید شهامت!ز شر آتش چه شود؟
آتش آشوب به شر شد و خسارت به خودش

 این شباهنگ شعورست شتابان به ظهور
نیمه شعبان به شب آهنگ بشارت بدهد 

 شد شکوفا چو شفق شیوه ی بخشنده ی خوش
خوشه هایش شده بشّاش طهارت بدهد