به مناسبت تولّد با سعادت امام حسین(ع)،حضرت ابوالفضل(ع)، امام زین العابدین(ع)،حضرت علی اکبر(ع)و حضرت بقیَّة الله(عج)

اذنِ عبّاس رسانید شهیدان به حسین(ع)
این چنین بوده ز اوّل همه پایان به حسین(ع)

عاشقی سر به گریبان حسین(ع)است فقط
رمز قرآن دهد این یکسره میزان به حسین(ع)

 

حسین(ع)تو سرِّ سر فتاده بر زمینُ آسمان
فدای نفسِ مطمئنِّه ات تمامِ نفسِمان

سواد ها نمی رسد به وصف از تو یا حسین(ع)
تو سرِّ سوره ای که سر بریده سینْ حسینِ(ع) آن 

به راه خود رسان مرا،به رسم پاک کربلا
 مرا ز راه خود مران،مرا به راه خود بخوان

 

عشق یعنی بر حسین(ع)تابید دائم نور الله 
آیه شد بی سر و سر تابید قائم(عج) نور الله

خواب هایی چون جدا کردند آن سر را ز قرآن؟
مکر قرآن هست اوّل نیست نائم نور الله 

عبدِ هو پیش دعایش به مناجاتِ دعا
عطف دین بود مدارش به مباهات دعا

هرچه قرآن و نمازی که بخوانیم دعا 
ربِّ بخشنده به هر بنده به اثبات دعا

عبد در درگهِ معبود رسد با دو دعا
پیش معبود و الله به حاجات دعا 

حاجتش از خود الله به عافیَّتُ امن
در دعایی که بفرمود به غایات دعا

جسم سجّاد(ع)به سجّاده ز اخلاص رسید
خالص آن بود صحیفش به عنایات دعا

مانده انفاق دعاهای علی(ع) رزق روان
رزق قرآن که ز قرآن همه آیات دعا

 

ستم بست قرآن به سر نیزه ها
و قرآنِ ناطق علی(ع)کی جدا؟

حسین(ع)بر همان نیزه ها رأس او
بخواند ز قرآن همان ماجرا

که قرآنِ ناطق علی(ع)تا حسن(ع)
حسن(ع)تا حسین(ع)تا علی(ع)در دعا

همین وصل قرآن به آینده شد
حسد حرف قرآن نبیند شفا

بیاید به میدان که صاحب زمان(عج)
مسجّل شود آیه ها تا خدا

علی(ع)یا علی(ع) یا علی(ع) یا علی(ع) 

مُحمّّد(ص)به الله علی(ع)را فدا

 

نیمه شب و صبح

نیمه شب شمعِ شهیدان که اشارت بدهد
ماهِ شعبان به شب آهنگ وقارت بدهد

 صبح جمهوری اسلامی ایران به جهان
فاش شد شیوه ی عشّاق مهارت بدهد

هر شب آهنگ شعورست بر شرح شرور
فاش شد شعله ی شر،نشر شرارت بدهد

نور خورشید شهامت!ز شر آتش چه شود؟
آتش آشوب به شر شد و خسارت به خودش

 این شباهنگ شعورست شتابان به ظهور
نیمه شعبان به شب آهنگ بشارت بدهد 

 شد شکوفا چو شفق شیوه ی بخشنده ی خوش
خوشه هایش شده بشّاش طهارت بدهد